Federico Garcia Lorca

"Gölgeye susadım!" der ikindi.
Ay der: "Parlak yıldızlara susadım.
Dudakları arar kristal pınar
ve rüzgâr iççekişleri.

Kokulara, gülüşlere susadım ben,
yeni türkülere susadım,
ayların, süsenlerin olmadığı,
ne de ölü aşkların.

Yarının türküsüne
geleceğin dingin sularını
çalkalayan. Dalgalarını
balçığını umutla dolduran.

Hüzünden, acılardan arınmış
pırıl pırıl, usul bir türkü
arınmış hülyalardan
düşünceyle dopdolu.

Sessizliği gülüşle dolduran
lirik etsiz bir türkü
(bilinmeyene fırlatılmış
kör güvercinler uçuşu.)

Her şeyin, rüzgârın
ruhuna varan bir türkü
sonunda sonsuz yüreğin
sevincinde dinlenen.